Title: Abnocent ♥ ผู้ชายร้ายบริสุทธิ์

Pairing: Yunho&Jaejoong | Siwon&Heechul | Changmin&Jihye | Yuchun&Junsu

Genre: Romantic-Comedy

Rating: PG | NC

Author: IRain


 

 

 

ภารกิจที่ 6

บทนางเอกถูกปล้ำ

 

เป็นครั้งแรกที่น้ำเสียงโทนแหลมโปรยคำเชิงติเตือนโดยไม่มีเสียงหวานโต้แย้งกลับมาแถมเจ้าตัวยังทิ้งตัวนั่งโซฟาปลายเตียงนอนด้วยใบหน้าที่เต็มเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม อาการแปลกประหลาดของคนในการดูแลเรียกให้ร่างเล็กหยุดการเคลื่อนไหวของริมฝีปาก

           

“แจจุงนายจะไม่เถียงพี่สักคำเลยเหรอ”

           

“เรื่องเตียงน่ะเหรอฮะ”

           

“อะไรก็ได้เถียงฉันหน่อยสินายเงียบแบบนี้มันวังเวงนะ!”

           

“พี่ก็รู้ว่าแจจุงหวงห้องนอนขนาดไหน...แต่เมื่อคืนเกิดเหตุขัดข้องจริงๆ” ดวงตาเรียวรีเบิกขึ้นกว้างเมื่อมือบางกระชากผ้าห่มผืนหนาขึ้นเผยหยาดวงกลมสีแดงคล้ายเลือดและรอยเปื้อนสีขาวกระจายทั่วเตียงนอน จากผ้าปูสีหวานลายคิตตี้ตอนนี้กลับกลายเป็นโศกนาฏกรรมแมวสีแดง


ที่สำคัญนี่มันของขวัญวันเกิดที่ฉันซื้อให้นายนี่คิมแจจุง

ลิมิตเต็ดอิดิชั่นขายแค่สามผืนในโลก

ราคาพอๆ กับหลุยส์ที่นายหิ้วเลยนะแจจุง ToT

           

“เนียนมั้ยฮะ”

มันยังมีหน้ามาพูด!


 

“นี่มันผ้าฝ้ายที่ฉันปลูกกับมือเลยนะ ToT” ผู้จัดการตัวเล็กเบ้หน้าเหมือนอยากจะร้องไห้

           

“พี่เห็นมั้ยฮะ! นี่เลือดส่วนนี่...”

นายเงียบแบบเดิมท่าจะเวิร์คกว่านะแจจุง!

           

“เห็นเต็มสองตาเลย!”

           

“ขอบคุณนะฮะที่ไม่โกรธ คิตตี้ของพี่จุนซูช่วยให้แจจุงสมหวังในความรักเชียวนะ!”

ใครบอกมันว่าไม่โกรธวะ!!

           

“สมหวังในความรัก?”

           

“อ๊า! แจจุงรักคิตตี้ที่สุดในโลก!” คิมแจจุงสติหลุดกอดหมอนข้างลายคิตตี้ในคอลเลคชั่นเดียวกับผ้าปูที่นอนไปแล้วเรียบร้อยทิ้งให้ผู้จัดการส่วนตัวสรรหาคำตอบของสมการปริศนา

           

คิตตี้ + ? = สมหวังในความรัก   

      

อะไรของมัน!           

เลิกบ้าแล้วมาแก้สมการนี่เดี๋ยวนี้เลยนะคิมแจจุง!!

           

“พี่จุนซูฮะ”

           

“ถ้าเกิดว่าแจจุงคิดอยากจะแต่งงานขึ้นมาจริงๆ แล้ว...โอ้ย!” ยังไม่ทันที่เจ้าตัวปัญหาจะพูดจบแรงดีดนิ้วหนักๆ ก็ส่งตรงถึงหน้าผากมนจนขึ้นรอยแดง

           

“ไอ้พี่ผู้จัดการบ้า! แจจุงเจ็บนะ! พี่บ้าไปแล้วรึไง แจจุงยังต้องอาศัยหน้าตาทำงานหาเงินนะ”

           

“ฉันไม่ได้บ้า! นายนั่นแหละบ้า ก็รู้ว่าตัวเองยังต้องทำงานหาเงินด้วยหน้าตาแบบนี้ ภาพลักษณ์แบบนี้แล้วนายจะแต่งงานได้ยังไง แต่เดี๋ยวนะ!” จุนซูรวบรวมสติแล้วฉุดคิดขึ้นได้

           

“เลือดจากน้ำแดงผสมกาแฟ รอยสีขาวจากนม สมหวังในความรักแล้วแต่งงาน! นายอย่าบอกนะว่า...”

           

“แค่ลองแสดงบทนางเอกถูกปล้ำก็แค่นั้น!”

           

“สารภาพบาปมาซะดีๆ โทษจากหนักจะได้ประหารทีเดียว!”

จุนซูใช้นิ้วเรียวทำท่าเชือนคอด้วยสีหน้านิ่ง

           

“แจจุงไม่ผิด! พี่นั่นแหละที่เป็นจุดต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด พี่เป็นคนส่งให้แจจุงไปถ่ายแบบนิตยสารนั่นเองนี่!”

           

“ฉันผิดงั้นสิ!”

           

“แต่ก็ต้องขอบคุณพี่ที่ทำให้แจจุงได้เจอรักแรกพบ” แจจุงทำหน้าเหมือนล่องลอยในฝันจนจุนซูอยากดีดหน้าผากปลุกให้เจ้าตัวหลุดจากฝันนั่นซะเดี๋ยวนี้

           

มโนจนติดเป็นนิสัย!

           

“รักภาษาอะไรถึงได้จัดฉากว่าโดนปล้ำขนาดนี้กัน!”

           

“เอาไว้แจจุงจะพาน้องเขยมาแนะนำให้รู้จักนะฮะ”

           

“ถ้าความแตกขึ้นมา...”

           

“ไม่ต้องห่วงหรอกฮะ!”

 

“ก่อนจะถึงตอนนั้นแจจุงคงไม่ปล่อยให้โอกาสโดนปล้ำจริงๆ หลุดมือไปได้แน่นอน!”

น้ำเสียงจริงจังนั่นจุนซูจำได้ดีว่าเรียกอาการขนลุกให้เขาได้มากขนาดไหน


 

รู้สึกกลัวแทนผู้โชคร้ายคนนั้นจับใจ!           

บรึ๋ย!


 

 

♥♥♥

           

 

“อะแฮ่ม!”           

เสียงหวานในลำคอเรียกให้ใครบางคนที่ก้มๆ เงยๆ สนใจ ทว่าปฏิกิริยานั้นเรียกให้หนอนหนังสือตัวโตแสร้งทำเป็นเมินเฉยเพราะรู้ดีว่าต้นเสียงนั้นคือใคร

           

“อะแฮ่ม! อะแฮ่ม!”

           

“อะไรติดคอไปห้องพยาบาลมั้ย” ยียวนด้วยน้ำเสียงกวนประสาททั้งที่สายตายังไม่ละไปจากหนังสือเล่มหนา

           

เมื่อความล้มเหลวมาเยือนจีฮเยจึงทิ้งตัวนั่งลงแรงๆ ฝั่งตรงข้ามหันหลังให้ชางมินที่จับจองโต๊ะม้านั่งใต้ร่มไม้ขนาดใหญ่ภายในโรงเรียน

           

“ที่บ้านฉันเปิดร้านไอศกรีมโฮมเมดบรรยากาศเหมาะสำหรับนั่งติวหนังสือเลยล่ะ”           

จีฮเยพูดเหมือนประโยคบอกเล่าหากฟังดีๆ จะรับรู้ได้ว่ามันเป็นประโยคคำถามที่แฝงอยู่ด้วย ชางมินหลุดยิ้มให้กับสมการดุลเคมี ไม่ใช่เพราะโจทย์ง่ายแต่เป็นเพราะหญิงสาวช่างเจรจาอ้อมโลกคนนี้ต่างหาก

           

มาลองคิดดูดีๆ การแข่งขันแบบนี้มันไม่ยุติธรรม บางทีอ่านพร้อมกันทำโจทย์พร้อมกันมันน่าจะดีกว่า”

           

“จะให้ฉันติวก็บอก!”

           

“ป...เปล่า! ถ้าแยกกันเกิดนายขี้โกงอ่านก่อนฉันจะทำไง”

           

“ของแบบนี้ใครขยันใครได้!”

           

“ฉันให้กินไอติมฟรีเลยเอ้า!” ยื่นข้อเสนอที่เป็นจุดอ่อนของอีกฝ่าย

           

“ค่อยน่าสนใจหน่อย!”

           

ชางมินไม่ใช่คนเห็นแก่กินนี่บอกเลย - -;;